Deze site van Birgitt Busz
geeft een beknopt overzicht
van de laatste tien jaar .
De serie schilderijen
'It never rains in California'
uit 2003/2004 is een abstracte,
expressionistische ode aan
de kleur en de vormen van
het indrukwekkende kustlandschap
van Californië .
Haar volgende serie : 'Urban Observation' geeft
de indruk van kolkende steden
met een 'harde beat'. Uit
vliegtuig-perspectieven genomen,
in ruwe lijnen en harde kleuren,
vaak op grote vellen papier
geschilderd.
Het zijn beelden van
fictieve steden- totaal of
in details-, met een blik
op de urbanisering van onze wereld.
Het werk was onderdeel van
een manifestatie in Vredenburg,
Utrecht, in 2005, bij een studie
naar stadsontwikkeling.
'Panic in Paradise' is een
poëtische
bespiegeling op de chaos
en de onzekerheden van
onze maatschappij. Verlaten
landschappen tonen een
onbestemde maar broeige
sfeer. Helikopters zijn
op zoek, een reuze watergolf
raast over het land. Het
zijn beklemmende maar ook
indringende en verleidelijke
'beelden voor de storm'.
In ' the Transformer' en in 'the Transformer
strikes again' uit 2007/2008
zijn het vooral de gebonden
pluchebeesten (love hurts)
die
ons aan de rauwheid van onze samenleving herinneren.
Naast de beesten ondersteunen
schilderijen, tekeningen en andere objecten deze
installaties van de verloren
onschuld.
In de keramiek
serie 'Daemons are fore
ever' uit 2009 wordt het
thema op nieuw opgepakt.
De volgende
installatie 'Alle Lust
wil Ewigkeit' uit 2011 verwijst
naar Nietzsche en Freud,
en gaat over goed en kwaad,
over verlangens en de breekbaarheid
van het bestaan. Afgezaagde
hertenpoten gemonteerd
op verkoolde en gebrekkige stoelen,
hangende in-elkaar- geknoopte
bontstroken, een krijtomlijning
van een een gesneuveld
hert en zwart-wit tekeningen vertellen
over de symboliek van het
breekbare dier.Het zijn
herkenbare metaforen die aansluiten aan een collectieve herinnering.
'Als kunstenaar ben ik
postmodernist; ik raap graag overal
mijn invloeden vandaan,
om er weer mijn eigen kunst van
te maken,' zegt Birgitt Busz.